Zo, dat was een mooie tour door Tasmanie!!
Dag 1: Hobart – Strahan
Het eerste gedeelte van het zuiden naar de west kust was erg interessant, maar wel een beetje saai, want we zagen alleen maar regenwoud die dag. Eerst gingen we naar Mount Field National Park waar de een na grootste boomsoort van de wereld groeit. Een soort van Eucalyptus boom die net wat onder doet aan de Californian Redwood. Hele grote bomen die zijn schors laat vallen om de grond om zich heen weer te voeden en er daardoor wit uitziet een paar meter van de grond. Hier zijn we ook langs Russel Falls geweest, welke wel mooit was, maar niet echt spectaculair. Daarna zijn we doorgegaan naar Lake St Clair, welke het diepste meer was van Australië met een diepte van bijna 170 meter (de zee tussen Tasmanie en main land Australië is maar 80 meter diep). Na het meer gezien te hebben zijn we door gegaan naar Franklin Gordon National Park, waar we nog meer bomen, rivieren en watervallen hebben gezien. Die avond hebben we overnacht in cabin waar we de dvd hebben gezien van Wolfs Creek, een film ala texas chainsaw massacre, waar 3 backpackers waren gekidnapped door een local van Aussie die der 2 vermoord heeft en 1 was er ontsnapt. Vermakelijk filmpje
Dag 2: Strahan – Cradle Mountains
Rond 7u opgestaan zodat we een kleine fietstocht konden maken door Strahan, waar we gefietst hebben naar de zoveelste waterval, Hogard Falls, even naar de haven van Strahan en even naar Ocean Beach. Daarna zijn we door gereisd naar de Henty Sand Dunes, waar een aantal van de tour groep op Quads zijn gaan rijden en ik ben met een aantal een wandeling gaan maken over de duinen. Bij de wandeling terug naar de bus was er een afdaling van ongeveer 60 graden, waar we van de duin afsprongen en een aantal meter door de lucht heen vlogen en zacht in het zand terecht kwamen. Na de duinen zijn we door Zeehan gekomen, het dorp dat uitgeroepen was tot lelijkste dorp van Australie … en ik heb inderdaad nog nooit zo’n lelijk dorp gezien. We zijn daarna doorgegaan naar Mount Farrel, waar we een hike hebben gemaakt naar de to pvan de berg die zo’n 2 uur duurde, maar het uitzicht was het zeker waard! Deze avond was iedereen uitgeput van de hike en gingen we allemaal vroeg naar bed
Dag 3: Cradle Mountain – Devonport
Bij Cradle Mountain was een groot deel naar een lookout punt gehiked, voor een mooit uitzicht langs wat bergen en over het meer en anderen hebben een wandeling gemaakt langs het meer. Anne en ik waren die dag wat minder actief en we hebben een tijdje doorgebracht in de lounge van een hotel wat daar lag, lekker warm bij een haardvuur met een pot thee en een boek, effe lekker relaxen. Nadat de anderen terug waren van hun actieve bezigheden zijn we doorgegaan naar een lavendel boerderij, waar ze lavendelijs maken. Erg apart ijs, wel lekker om het een keer te proeven, maar zal denk ik snel vervelen die smaak. Devonport was het volgende wat op de route lag en daar hebben we die avond een pizza gehaald bij pizzahut en zijn we naar de bios geweest, naar de film Australia. Een vermakelijke avontuur komedie met wat geschiedenis er in.
Dag 4: Devonport – Bicheno
Deze dag was een van de mooiste, want eerst zijn we naar de Bay of Fire gegaan, zo genoemd door de vele kampvuren die langs de kust stonden, gemaakt door Aborigines, toen een van de vele explorers langs de kust vaarde. Tevens zit er op de stenen langs de kust een soort van rode mos waardoor het een heel erg exotische gevoel geeft. Deze avond hebben we om 22:00u ook een pinguïn tour gedaan. Er komen s’avonds veel penguins de kust op om hun nesten af te maken zodat ze goed voor hun jong kunnen zorgen.
Dag 5: Bicheno – Port Arthur
Deze dag zijn we eerst langs Freycinet National Park gegaan om een hike over Mount Freycinet te maken om bij Wineglas Bay te komen, weer een heel erg mooi stukje natuur, met een heerlijk strand. Helaas viel het weer een beetje tegen en hebben we daar niet al te veel tijd doorgebracht. Na deze Bay gezien te hebben zijn we doorgegaan naar Port Arthur, een oude gevangenenkamp. Die avond heb ik met 3 anderen van de groep bij Port Arthur een ghost tour gedaan. De tour was leuk en interessant, maar we hebben helaas geen spoken gezien.
Dag 6: Port Arthur – Hobart
S’ochtends vroeg hebben we een historische tour gedaan door Port Arthur om wat meer over de geschiedenis van het indrukwekkende camp te weten te komen, waarna we naar de Tasman Peninsula zijn gegaan om van wat mooie uitzichten te genieten, waarna we nog een stop hadden bij een wildlife resort, waar we gekeken hebben naar een Tasmanian Devil feeding en waar we zelf ook wat kangaroes en walibis gevoerd hebben en dat was de laatste stop op de tour en konden we weer een hostel regelen in Hobart
Nog even lekker een rust dag genomen in Hobart om bij te komen van de actieve week om de volgende dag weer een vliegtuig te pakken naar Melbourn (ik geloof dat ik hier in 3 weken net zoveel heb gevlogen als in de rest van me leven). Morgen, 9 december, komen Katinka en Koen aan en dan gaan we de 10e waarschijnlijk een camper huren om de Great Ocean Road af te gaan richting Adelaide, een verhaal voor de volgende keer dus.
Dag 1: Hobart – Strahan
Het eerste gedeelte van het zuiden naar de west kust was erg interessant, maar wel een beetje saai, want we zagen alleen maar regenwoud die dag. Eerst gingen we naar Mount Field National Park waar de een na grootste boomsoort van de wereld groeit. Een soort van Eucalyptus boom die net wat onder doet aan de Californian Redwood. Hele grote bomen die zijn schors laat vallen om de grond om zich heen weer te voeden en er daardoor wit uitziet een paar meter van de grond. Hier zijn we ook langs Russel Falls geweest, welke wel mooit was, maar niet echt spectaculair. Daarna zijn we doorgegaan naar Lake St Clair, welke het diepste meer was van Australië met een diepte van bijna 170 meter (de zee tussen Tasmanie en main land Australië is maar 80 meter diep). Na het meer gezien te hebben zijn we door gegaan naar Franklin Gordon National Park, waar we nog meer bomen, rivieren en watervallen hebben gezien. Die avond hebben we overnacht in cabin waar we de dvd hebben gezien van Wolfs Creek, een film ala texas chainsaw massacre, waar 3 backpackers waren gekidnapped door een local van Aussie die der 2 vermoord heeft en 1 was er ontsnapt. Vermakelijk filmpje
Dag 2: Strahan – Cradle Mountains
Rond 7u opgestaan zodat we een kleine fietstocht konden maken door Strahan, waar we gefietst hebben naar de zoveelste waterval, Hogard Falls, even naar de haven van Strahan en even naar Ocean Beach. Daarna zijn we door gereisd naar de Henty Sand Dunes, waar een aantal van de tour groep op Quads zijn gaan rijden en ik ben met een aantal een wandeling gaan maken over de duinen. Bij de wandeling terug naar de bus was er een afdaling van ongeveer 60 graden, waar we van de duin afsprongen en een aantal meter door de lucht heen vlogen en zacht in het zand terecht kwamen. Na de duinen zijn we door Zeehan gekomen, het dorp dat uitgeroepen was tot lelijkste dorp van Australie … en ik heb inderdaad nog nooit zo’n lelijk dorp gezien. We zijn daarna doorgegaan naar Mount Farrel, waar we een hike hebben gemaakt naar de to pvan de berg die zo’n 2 uur duurde, maar het uitzicht was het zeker waard! Deze avond was iedereen uitgeput van de hike en gingen we allemaal vroeg naar bed
Dag 3: Cradle Mountain – Devonport
Bij Cradle Mountain was een groot deel naar een lookout punt gehiked, voor een mooit uitzicht langs wat bergen en over het meer en anderen hebben een wandeling gemaakt langs het meer. Anne en ik waren die dag wat minder actief en we hebben een tijdje doorgebracht in de lounge van een hotel wat daar lag, lekker warm bij een haardvuur met een pot thee en een boek, effe lekker relaxen. Nadat de anderen terug waren van hun actieve bezigheden zijn we doorgegaan naar een lavendel boerderij, waar ze lavendelijs maken. Erg apart ijs, wel lekker om het een keer te proeven, maar zal denk ik snel vervelen die smaak. Devonport was het volgende wat op de route lag en daar hebben we die avond een pizza gehaald bij pizzahut en zijn we naar de bios geweest, naar de film Australia. Een vermakelijke avontuur komedie met wat geschiedenis er in.
Dag 4: Devonport – Bicheno
Deze dag was een van de mooiste, want eerst zijn we naar de Bay of Fire gegaan, zo genoemd door de vele kampvuren die langs de kust stonden, gemaakt door Aborigines, toen een van de vele explorers langs de kust vaarde. Tevens zit er op de stenen langs de kust een soort van rode mos waardoor het een heel erg exotische gevoel geeft. Deze avond hebben we om 22:00u ook een pinguïn tour gedaan. Er komen s’avonds veel penguins de kust op om hun nesten af te maken zodat ze goed voor hun jong kunnen zorgen.
Dag 5: Bicheno – Port Arthur
Deze dag zijn we eerst langs Freycinet National Park gegaan om een hike over Mount Freycinet te maken om bij Wineglas Bay te komen, weer een heel erg mooi stukje natuur, met een heerlijk strand. Helaas viel het weer een beetje tegen en hebben we daar niet al te veel tijd doorgebracht. Na deze Bay gezien te hebben zijn we doorgegaan naar Port Arthur, een oude gevangenenkamp. Die avond heb ik met 3 anderen van de groep bij Port Arthur een ghost tour gedaan. De tour was leuk en interessant, maar we hebben helaas geen spoken gezien.
Dag 6: Port Arthur – Hobart
S’ochtends vroeg hebben we een historische tour gedaan door Port Arthur om wat meer over de geschiedenis van het indrukwekkende camp te weten te komen, waarna we naar de Tasman Peninsula zijn gegaan om van wat mooie uitzichten te genieten, waarna we nog een stop hadden bij een wildlife resort, waar we gekeken hebben naar een Tasmanian Devil feeding en waar we zelf ook wat kangaroes en walibis gevoerd hebben en dat was de laatste stop op de tour en konden we weer een hostel regelen in Hobart
Nog even lekker een rust dag genomen in Hobart om bij te komen van de actieve week om de volgende dag weer een vliegtuig te pakken naar Melbourn (ik geloof dat ik hier in 3 weken net zoveel heb gevlogen als in de rest van me leven). Morgen, 9 december, komen Katinka en Koen aan en dan gaan we de 10e waarschijnlijk een camper huren om de Great Ocean Road af te gaan richting Adelaide, een verhaal voor de volgende keer dus.
